Van Saas naar Paas

Van SAAS naar PAAS

 

De ontwikkeling van producten die het leven gemakkelijker moeten maken, de zogenaamde elektronische huishoudelijke apparatuur, heeft een grote vlucht gehad en ondertussen wordt het overgrote deel daarvan in Aziatische landen geproduceerd en vervolgens naar het Westen getransporteerd. De hele witgoed industrie is in onze contreien inmiddels van de kaart verdwenen.

Het verdien model zit daarbij met name in het onderhoud van de producten en de verkoop van vervangende nieuwe verbeterde versies.

 

Opvallend is dat de meer traditionele producten de garantieperiode ter nauwer nood overleven. Het lijkt soms wel of de apparaten een geprogrammeerde dood kennen die gekoppeld is aan de garantietermijn…

En dat het mogelijk is heeft Volkswagen afgelopen jaar toch echt bewezen.

 

In mijn optiek zal het echter niet lang meer duren voor het product ondergeschikt wordt aan de dienst. Schone was in plaats van een wasmachine, een warm huis in plaats van een cv-installatie, vervoer in plaats van een auto, enzovoort, enzovoort.

En daarmee komt de producent van deze producten voor een nieuwe uitdaging te staan. Producten moeten net zolang meegaan als de te leveren dienst gewenst is. En de kwaliteit van de dienst en mate van individualiserend vermogen bepaald de prijs.

 

In navolging van de ontwikkelingen in de software-industrie, waar Software As A Service, inmiddels gemeengoed is geworden, zal datzelfde proces zich gaan voltrekken in deze meer traditionele tak van sport. Product As A Service zoals ik dat heb genoemd.

 

Vervolgens is Retail everywhere. En de consument staat er middenin. De fysieke belevingscomponent oftewel de emotionele attractie waarde rondom producten is bepalend voor het nieuwe verdienmodel.

Daarmee komt, voor het eerst sinds de industriële revolutie, een einde aan een traditie van productie optimalisatie ten einde de laagste kostprijs te scoren.

Prijzen worden, in de basis, overal gelijk, productie zal steeds meer lokaal plaatsvinden door de ontwikkeling van zeer vernuftige 3d printers. En de consument krijgt de mogelijkheid om de door hem gewenste producten te individualiseren.

 

Tegelijkertijd zit de gemiddelde binnenstad zwaar in de shit. Retail is dead! Althans, old school Retail is dead. En daar zit een gemiddelde binnenstad vol van.

De winkel als monopolist voor het verschaffen van spulletjes is verleden tijd. En zoals ik hierboven schreef zijn zelfs de spulletjes in hun huidige vorm verleden tijd, althans bijna…

 

De toekomst van de binnenstad zal als gevolg van onder meer het bovenstaande er heel anders uitzien dan dat we tot voor kort hadden gedacht. De grote ketens, die nauwelijks meerwaarde bieden nu de grote inkoopvoordelen van machtige inkooporganisaties verwateren vallen nu om. Grote gaten worden in de binnenstad vloeren geslagen.

 

Er ontstaat ruimte voor nieuwe ontwikkelingen waarbij de aandacht voor de consument centraal komt te staan. Er komt belevingsruimte, verwonderingsruimte, samenwerkruimte, lach-, speel en werkruimte. En er komt verblijfsruimte!

 

Nu alleen het bestemmingsplan nog 😉